Granice i asertywność

Stawianie granic i asertywność

Granice chronią Twój czas, energię i poczucie bezpieczeństwa. Można nauczyć się je stawiać spokojnie, bez agresji i bez poczucia winy.

Czym są granice psychologiczne?

Granice to zasady, które mówią innym i nam samym, co jest dla nas w porządku, a co nie. Dotyczą czasu, przestrzeni, emocji, pieniędzy czy sposobu, w jaki ktoś się do nas zwraca.

Dlaczego tak trudno odmówić?

  • obawa przed odrzuceniem lub konfliktem,
  • przekonanie, że cudze potrzeby są ważniejsze,
  • poczucie winy po odmowie,
  • wzorce wyniesione z domu rodzinnego.

Asertywność to nie agresja

Asertywność oznacza wyrażanie swoich myśli, uczuć i potrzeb wprost, z szacunkiem dla siebie i drugiej osoby. Nie chodzi o to, by zawsze stawiać na swoim, ale by mieć wybór.

Jak uczymy się stawiać granice?

Rozpoznanie potrzeb

Zaczynamy od zauważenia, czego naprawdę potrzebujesz i gdzie Twoje granice są przekraczane.

Prosty język

Ćwiczymy krótkie, spokojne komunikaty, np. „Nie mogę się tego podjąć w tym tygodniu”.

Radzenie sobie z poczuciem winy

Uczymy się wytrzymywać dyskomfort po odmowie i nie wycofywać się z niej pod presją. Ten temat często łączy się z poczuciem własnej wartości.

Stawianie granic i asertywność - najczęstsze pytania

Czy stawianie granic jest egoistyczne?

Nie. Dbanie o własne granice pozwala budować zdrowsze relacje, w których obie strony czują się szanowane.

Co zrobić, gdy ktoś nie respektuje moich granic?

Warto jasno powtórzyć swoją granicę i konsekwentnie się jej trzymać. Jeśli sytuacja się powtarza, dobrze omówić ją ze specjalistą.

Czy asertywności można się nauczyć?

Tak. To umiejętność, którą rozwija się stopniowo, przez ćwiczenie w codziennych sytuacjach.

Zobacz także

Jeśli Twoje życie lub zdrowie jest w zagrożeniu, zadzwoń pod numer alarmowy 112. Całodobowe Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego: 800 70 2222.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji ze specjalistą. Ostatnia aktualizacja: .